Petition for Review Nedir? Sınır Dışı Kararına Karşı Federal Temyiz Rehberi

Kaynakların kontrol tarihi: 6 Eylül 2026

İltica başvurunuz reddedildiğinde veya sınır dışı kararı aldığınızda ilk düşünceniz “Artık yapabileceğim bir şey kalmadı mı?” olabilir. Kararda yazan nedenleri anlamak, hangi mahkemeye gidileceğini öğrenmek ve aynı anda son başvuru tarihini takip etmek kolay değildir. Bazı dosyalarda federal mahkeme incelemesi mümkündür. Ancak bu inceleme, iltica hikâyenizi yeni bir hâkime en baştan anlattığınız ikinci bir duruşma değildir.

Petition for Review, kısaca PFR, belirli sınır dışı kararlarını federal temyiz mahkemesine inceletmek için yapılan başvurudur. Mahkemeden, kararda inceleyebileceği bir hukuki hata olup olmadığına bakması istenir. Temel düzenleme 8 U.S.C. § 1252 adlı kanun hükmüdür. Başvuru genellikle federal bölge mahkemesine değil, doğrudan U.S. Court of Appeals adı verilen federal temyiz mahkemesine yapılır. ^[1][2]

Bu yazıyı okurken iki bilgiyi baştan akılda tutun: Genel PFR başvuru süresi 30 gündür. PFR açmak, sınır dışı işlemini otomatik olarak durdurmaz. Ayrıca bu 30 günün hangi karardan başlayacağı her dosyada aynı değildir. Özellikle eski sınır dışı kararının yeniden uygulandığı dosyalarda, son gelen yazıyı beklemek federal başvuru süresinin kaçırılmasına neden olabilir. ^[1][3]

Yeni karar aldıysanız kararın bütün sayfalarını, karar tarihini ve size veya avukatınıza nasıl bildirildiğini gösteren kayıtları hazırlayın. Önceki kararları da ekleyin. Avukat değişikliği yapıyor olmanız, dosyanın yeniden açılmasını istemeniz veya kurumdan kayıt talep etmeniz PFR süresini kendiliğinden durdurmaz. Eksik belgeler tamamlanırken son günün nasıl korunacağı ayrıca değerlendirilmelidir. ^[6][7][9]

Petition for Review tam olarak ne işe yarar?

PFR başvurusu, federal mahkemeye yalnızca “Bana iltica verin” demek değildir. Başvuruda, önceki kararın neden hukuken hatalı olduğu ve bu hatanın nasıl giderilmesinin istendiği açıklanır. Mahkeme, inceleme yetkisi bulunan konularda idari karara ve kararın dayandığı dosyaya bakar. Buradaki idari karar, göçmenlik sistemi içindeki makamların verdiği kararı ifade eder. Federal mahkeme bu makamlarla aynı kurum değildir. ^[1][17]

Örneğin kişinin ülkesinde zor durumda olacağını söylemesi önemli olabilir; fakat federal başvuruda bunun önceki kararın hangi gerekçesiyle bağlantılı olduğu da gösterilmelidir. Hangi kural yanlış uygulandı? Dosyaya verilmiş önemli bir belge gözden mi kaçtı? Duruşmadaki bir usul sorunu kişinin kendisini anlatmasını mı engelledi? PFR, bu tür sorulara mevcut kayıt ve uygulanacak hukuk üzerinden cevap arar.

Buradaki amaç, yaşanan olayları önemsiz görmek değildir. Tam tersine, bu olayların kararda nasıl ele alındığını doğru biçimde tartışabilmektir. Aynı olayların daha uzun anlatılması her zaman daha güçlü bir federal başvuru oluşturmaz. Karardaki belirli hata, o hatayı gösteren kayıt ve mahkemeden istenen çözüm arasında açık bir bağlantı gerekir.

Göçmenlik mahkemesi, BIA ve federal mahkeme arasındaki fark nedir?

Göçmenlik hâkimleri ve Board of Immigration Appeals, yani BIA, ABD Adalet Bakanlığına bağlı EOIR adlı birim içinde görev yapar. BIA, göçmenlik hâkimi kararlarına yönelik idari itirazları inceleyen kuruldur. Federal temyiz mahkemesi ise ayrı bir yargı organıdır. Bu nedenle BIA’ya itiraz etmiş olmak, federal mahkemeye PFR sunulmuş olduğu anlamına gelmez. Her aşamanın ayrı kuralları ve belgeleri vardır. ^[4][16]

Bazı işlemler aynı anda yürütülebilir. Ancak bir başvurunun yapılmış olması, diğerinin son gününün korunduğunu veya sınır dışı işleminin durduğunu göstermez. Her başvuru için hangi makama gidildiği, hangi kararın hedeflendiği ve gerçekten ne istendiği ayrı bilinmelidir. “İtirazımız var” cümlesi bu ayrımları tek başına açıklamaz. ^{[1][9][22][27]}

Hangi kararlara karşı PFR düşünülebilir?

PFR özellikle olağan sınır dışı yargılaması sonunda verilen nihai kararlar ve bunlarla bağlantılı, federal mahkemenin inceleyebileceği BIA kararları için gündeme gelir. İltica, belirli bir ülkeye gönderilmeme koruması veya işkence riskine karşı koruma taleplerindeki hatalar, kanunun izin verdiği sınırlar içinde incelenebilir. Dosyayı yeniden açma veya kararı yeniden değerlendirme taleplerinin bazı retleri de ayrı bir başvuruya konu olabilir. ^[1][9][20]

Belgelerde withholding of removal ifadesi, belirli koşullarda kişinin ilgili ülkeye gönderilmemesine yönelik korumayı anlatır. CAT ise İşkenceye Karşı Sözleşme kapsamında değerlendirilen korumadır. Bunlar iltica ile aynı koşullara sahip tek bir talep değildir. Ret kararının hangi başvuruyu, hangi gerekçeyle reddettiği anlaşılmalıdır.

Her göçmenlik reddi PFR ile incelenmez. ABD Vatandaşlık ve Göçmenlik Hizmetleri, yani USCIS, aile veya iş temelli bir başvuruyu reddetmiş olabilir. Böyle bir ret, vatandaşlık uyuşmazlığı, kefalet kararı ve konsolosluk vize reddi farklı başvuru yolları gerektirebilir. Bir belgede BIA adının geçmesi bile tek başına bu başvurunun uygun olduğunu göstermez. Önce karar veren makam, kararın türü ve ulaşılmak istenen sonuç belirlenir.

Dava devam ederken her olumsuz kararı federal mahkemeye taşıyabilir miyim?

Genel PFR sisteminin merkezinde nihai sınır dışı kararı vardır. Nihai olması, kararın ilgili usul kurallarına göre bu aşamaya ulaşmış olması demektir. Devam eden sıradan bir göçmenlik duruşmasındaki her ara karara hemen PFR sunulamaz. Kararın niteliği, kullanılabilecek idari itiraz ve özel kanun hükümleri kontrol edilir. ^[1][29]

Örneğin bir duruşmanın ertelenmesi veya bir belgenin kabul edilmemesi, kendiliğinden nihai sınır dışı kararı değildir. Buna karşılık bazı özel süreçlerde ABD İç Güvenlik Bakanlığı (DHS) tarafından verilen karar, ayrıca olağan bir BIA aşaması bulunmadan nihai hale gelebilir. Bu nedenle sadece “Mahkeme sürecim bitmedi” düşüncesiyle federal süre konusunda beklemek doğru olmayabilir. ^[3]

Hızlandırılmış sınır dışı ve eski kararın yeniden uygulanması neden farklı?

Expedited removal, hızlandırılmış sınır dışı sürecidir. Olağan göçmenlik mahkemesi süreciyle aynı değildir ve § 1252(e) altında çok sınırlı inceleme kurallarına tabidir. DHS v. Thuraissigiam kararı da bu süreçte yeni bir iltica incelemesi elde etmek için habeas kullanmanın sınırlarını gösterir. Normal “hâkim, BIA, sonra PFR” sırasını her dosyaya uygulamak doğru değildir. ^[1][26]

Reinstatement ise daha önce verilmiş sınır dışı kararının yeniden yürürlüğe konulmasıdır. Bu dosyalarda hangi konulara itiraz edilebileceği ve sürenin hangi karardan başlayacağı ayrıca incelenir. Kişinin belirli bir ülkeye gönderilmemesi için devam eden sınırlı koruma incelemesine withholding-only denebilir. Bu incelemenin sürmesi, ortada henüz hiçbir nihai sınır dışı kararı bulunmadığı anlamına gelmeyebilir. ^[3]

PFR için 30 günlük süre ne zaman başlar?

Genel kural, ilgili nihai sınır dışı kararından itibaren 30 gün içinde PFR sunulmasıdır. Olağan bir dosyada BIA’nın sınır dışı kararını onaylaması bu aşamayı oluşturabilir. Ancak bütün dosyalarda aynı belgenin süreyi başlattığı söylenemez. Hedef kararın hangisi olduğu, önceki işlemler ve dosyanın izlediği özel süreç görülerek belirlenmelidir. ^[1][29]

Kararın bulunduğu mektubu açtığınız günü tek başına başlangıç kabul etmek güvenli değildir. Karar tarihi, bildirim şekli, avukatın kaydı ve elektronik sistemdeki bilgiler önem taşıyabilir. Bildirimde hata olduğunu düşünüyorsanız bu araştırılır; fakat kendi kendinize yeni bir son gün belirlememelisiniz. Önce gerçek karar ve bildirim kayıtları paylaşılmalıdır. ^[3][6][7]

Pratikte son gün takibi, diğer hazırlıklardan ayrı bir öncelik olarak ele alınmalıdır. Belgelerin tercümesi, yeni avukat arayışı veya dosya kopyalarının toplanması zaman alabilir. Bu işler devam ederken hangi karar için hangi süre işlediği bilinmelidir. “Önce her şeyi tamamlayalım, sonra başvururuz” yaklaşımı uygun bir federal başvuru imkânının kaybedilmesine yol açabilir.

BIA’nın 30 günü ile PFR’nin 30 günü aynı süre mi?

Hayır. Göçmenlik hâkimi kararına BIA itirazı bir başvurudur; nihai karara federal mahkemede PFR sunulması başka bir başvurudur. İkisinde de genel olarak 30 günlük süreden söz edilmesi, tek ortak takvim bulunduğunu göstermez. Başvurulacak makam, sunulacak belge ve geçerli usul farklıdır. İlk itirazın alındı belgesi ikinci başvurunun yapıldığını kanıtlamaz. ^[1][4]

2026’da bazı BIA itirazlarının süresini on güne indirmeyi öngören değişikliğin ilgili kısmı mahkemece kaldırılmıştır. EOIR’nin 13 Mart 2026 tarihli PM 26-02 belgesi, on günlük değişikliğin yürürlükte olmadığını ve doğru sürenin otuz gün olduğunu belirtir. Eski bir haberde on gün yazması, güncel genel kuralın bu olduğu anlamına gelmez. Karar türü ve geçerli kurallar yine ayrıca kontrol edilir. ^[5]

Bu tablo kişisel bir son gün hesaplayıcısı değildir. Bildirim sorunu, kişi duruşmada yokken verilen karar, özel koruma kategorileri ve ülke koşullarındaki değişiklikler gibi konular ayrı değerlendirme gerektirebilir. Özellikle yeniden açma için “Doksan gün geçtiyse hiçbir yol kalmadı” sonucu çıkarılmamalıdır. Genel süreyle istisnalar birlikte okunmalıdır. ^{[1][4][21][22]}

30 gün derken iş günü mü, takvim günü mü?

Federal süre hesabında temyiz usul kuralları uygulanır. Aradaki hafta sonlarının hesaba katılması ile son günün hafta sonuna veya resmî tatile gelmesi ayrı konulardır. Elektronik başvurunun saat sınırı ve mahkeme sistemine erişilebilirlik gibi ayrıntılar da önem taşıyabilir. Bu nedenle yalnızca takvimde otuz gün ileri giderek kesin son gün belirlemek yerine, ilgili kurallarla hesap yapılmalıdır. ^[6]

Son gün postaya vermek de genel olarak başvurunun o gün mahkemeye sunulduğu anlamına gelmez. FRAP 25 adı verilen kural, teslim ve tebligat konularını düzenler; kurumda gözaltında bulunan kişilerin gönderimleri için de özel hükümler içerir. Bu hükümlerin koşulları ayrıca incelenmelidir. Kargo takip belgesi veya “Süresinde gönderdim” açıklaması her durumda yeterli olmayabilir. ^[7]

Son gelen kararı beklemek neden bazen süre kaybına yol açar?

Riley v. Bondi adlı 26 Haziran 2025 tarihli Supreme Court kararı bu konuda önemlidir. Supreme Court, ABD Yüksek Mahkemesidir. Dosyada BIA, kişinin belirli bir ülkeye gönderilmemesi için istediği CAT korumasını reddetmişti. Supreme Court, bu ret kararının kendi başına yeni bir nihai sınır dışı kararı olmadığını açıkladı. Daha önce DHS tarafından verilmiş kararın zamanı belirleyiciydi. ^[3]

Günlük dille söylersek: Dosyanızda en son gelen karar, PFR için saati başlatan karar olmayabilir. Bazı durumlarda koruma incelemesi devam ederken federal başvuru süresi zaten gündeme gelmiştir. Avukatın zamanında bir PFR sunarak hakkın korunmasını ve gerekirse federal dosyanın ilgili idari inceleme bitene kadar bekletilmesini değerlendirmesi gerekebilir. ^[3]

Dosyanın bekletilmesi de sınır dışının durdurulmasıyla aynı değildir. Birincisi mahkemenin inceleme takvimini ilgilendirir; ikincisi kişinin sınır dışı edilmesine karşı geçici korumadır. “Federal dosya bekliyor” bilgisinden, kişinin bu sırada mutlaka korunuyor olduğu sonucu çıkarılmamalıdır. Mevcut koruyucu emir ayrıca görülmelidir.

Riley kararından sonra 30 günü geçirmek sorun değil mi?

Hâlâ ciddi bir sorundur. Karar, 30 günlük sürenin mahkemenin konuya bakma yetkisini belirleyen türden bir sınır olmadığını söyledi. Hukuk dilinde buna jurisdictional olmama denir. Ancak bu teknik ayrım, sürenin isteğe bağlı olduğu veya her gecikmenin affedileceği anlamına gelmez. Başvuru süresi yine önemli sonuçlar doğuran bir usul kuralıdır. ^[3]

Beşinci Daire, Saravia Martinez v. Blanche dosyasında 3 Ağustos 2026’da gecikmenin özel koşullar nedeniyle mazur görülmesini kabul etmedi ve başvuruyu geç verildiği için reddetti. Böyle bir süre istisnasına equitable tolling denebilir. Karardaki bir hâkimin ayrı görüşü, bütün mahkemenin herkes için verdiği ortak karar gibi okunmamalıdır. Güvenli yaklaşım, sonradan istisna bulunacağını varsaymak yerine ilk son günü korumaktır. ^[8]

Federal mahkemeden önce BIA’ya itiraz etmek gerekir mi?

Olağan göçmenlik mahkemesi sürecinde, kanunun kişiye başvuru hakkı tanıdığı idari itiraz yollarının önce değerlendirilmesi önemlidir. Hukuki metinlerde buna idari yolların tüketilmesi denir. Basitçe, federal mahkemeye gitmeden önce sistem içinde kullanılması gereken itirazın yapılıp yapılmadığı sorulur. Ayrıca federal mahkemeye taşınacak sorunun daha önce nasıl dile getirildiği de incelenir. ^[1][10]

“Hâkim hata yaptı” şeklindeki genel bir cümle, sonradan ileri sürülmek istenen her ayrıntılı itirazı korumamış olabilir. BIA’ya sunulan gerekçeler, belgeler ve talepler federal dosyanın temelini oluşturabilir. Bu nedenle PFR hazırlığı, yalnızca BIA’nın son kararını okuyarak önceki aşamalardan bağımsız yürütülemez.

BIA’dan aynı kararı tekrar değerlendirmesini her zaman istemek zorunlu mu?

Santos-Zacaria v. Garland kararı, bazı durumlarda bunun zorunlu olmadığını açıklar. BIA’nın kendi kararında belirli bir hata ortaya çıkmış olabilir. Bu hatayı federal mahkemeye taşımadan önce BIA’dan her durumda bir kez daha değerlendirme istemeniz gerekmez. Karar, kullanılması kanunen hak olarak güvenceye alınmamış ek başvurular bakımından bu ayrımı açıklar. Bu ek talep belgelerde reconsideration olarak geçebilir. ^[10]

Ancak karar, BIA aşamasını herkesin atlayabileceği anlamına gelmez. Hangi idari yolun hak olarak mevcut olduğu, hangi sorunun hangi aşamada ortaya çıktığı ve hükümetin usule ilişkin itirazları yine önemlidir. “Önce BIA’ya gitmek gerekiyor mu?” sorusuyla “Bu belirli hatayı daha önce yeterince açıkladık mı?” sorusu aynı değildir.

Bir diğer pratik ayrım da temsilin kapsamıdır. BIA dosyanızı yürüten avukatın, federal PFR’yi de kendiliğinden üstleneceği varsayılmamalıdır. Son tarihi kimin takip ettiği, federal başvurunun hizmet anlaşmasına dahil olup olmadığı ve dilekçenin gerçekten sunulup sunulmadığı açıkça konuşulmalıdır. İyi bir takip, bu soruların karar gelmeden önce netleştirilmesini de içerebilir.

PFR hangi federal temyiz mahkemesine sunulur?

Genel kural, göçmenlik hâkiminin işlemleri tamamladığı yeri kapsayan federal temyiz mahkemesine başvurulmasıdır. Bu kural § 1252(b)(2)’de yer alır. Şu anda yaşadığınız eyalet, her zaman doğru mahkemenin bulunduğu bölge değildir. Dava bittikten sonra başka eyalete taşınmak, önceki yargılamanın tamamlandığı yeri kendiliğinden değiştirmez. ^[1]

Kişinin gözaltında bulunduğu yerle göçmenlik davasının tamamlandığı yer farklıysa, PFR ve habeas için ilgili mahkemeler de farklı olabilir. PFR sınır dışı kararını, habeas gözaltını hedeflediğinden mahkeme seçimi aynı mantıkla yapılmaz. Bu ayrım yalnızca başvurunun hangi binaya gönderileceğiyle ilgili değildir; uygulanacak mahkeme kararlarını da etkileyebilir. ^[1][27]

Video bağlantısıyla yapılan duruşmalar, dosya aktarımı veya farklı merkezlerden yürütülen işlemler varsa kayıtların incelenmesi gerekir. Avukatın ofis adresi ya da kişinin tercih ettiği eyalet üzerinden karar verilmez. Hangi coğrafi mahkemeye gidileceğiyle, o mahkemenin hukuken hangi konuları inceleyebileceği de ayrı sorulardır.

Federal mahkeme dosyayı yeniden mi görür?

PFR, federal hâkimin bütün olayları en baştan dinlediği yeni bir iltica duruşması değildir. Mahkemenin hangi konulara bakabileceği ve önceki kararın bulgularına ne ölçüde bağlı kalacağı kanun ve mahkeme kararlarıyla belirlenir. Bir konunun incelenebilir olması, o konunun hiçbir sınırlama olmadan baştan değerlendirileceği anlamına gelmez. ^[1][18][19]

Belgelerde inceleme standardı veya denetim ölçütü denildiğinde, federal mahkemenin önceki kararı hangi ölçüde sorgulayabildiği anlatılır. Örneğin bir kanun kuralının yanlış yorumlanmasıyla, hâkimin bir tanığın anlattıklarına ne ölçüde inandığı aynı şekilde incelenmez. Bu fark, dilekçenin hangi noktaya odaklanacağını belirler.

Bu tablo hazır dava gerekçeleri listesi değildir. Hangi iddianın hangi ölçüte göre inceleneceği ve varsa mahkemenin yetkisini sınırlayan hüküm dosyaya göre belirlenir. Bazı konuların tartışılabilir olması, bütün ret gerekçelerinin aynı yöntemle değiştirilebileceği anlamına gelmez. ^{[1][18][19][20]}

Substantial evidence ne demek?

Günlük dille, federal mahkemenin “Ben olsaydım başka sonuca varırdım” demesi her zaman yeterli değildir. Önceki olay bulgusunun değişmesi için daha güçlü bir eşik aranabilir. Kayıtların, makul bir karar vericiyi aksi sonuca götürmeye zorlayacak nitelikte olması gerekir. Substantial evidence olarak anılan ölçütün pratik önemi budur. ^[1][18]

Örneğin bir belge iki farklı şekilde yorumlanabiliyorsa yalnızca sizin lehinize olan yorumu tekrar etmek yeterli olmayabilir. Dilekçede, ret kararının kayıtlarla ve uygulanacak kuralla neden sürdürülemeyeceği açıklanır. Yaşanan olayların insan açısından ağır olmasıyla, federal mahkemenin önceki bulguyu değiştirebilmesi için gereken hukuki eşik ayrı değerlendirilir.

2026 Urias-Orellana kararı neyi değiştirdi?

Supreme Court, 4 Mart 2026 tarihli Urias-Orellana v. Bondi kararında, belirli olayların iltica hukukundaki zulüm eşiğine ulaşıp ulaşmadığı konusunda substantial-evidence ölçütünün uygulanacağını açıkladı. Konunun hem hukuk hem olay içermesi, otomatik olarak tamamen baştan değerlendirme yapılacağı anlamına gelmez. Hukuki metinlerde bu baştan incelemeye de novo denir. ^[18]

Bu nedenle eski bir yazıda “Olaylar tartışılmıyorsa federal mahkeme zulüm konusuna sıfırdan bakar” denmesi güncel ve genel kural olarak kabul edilmemelidir. Federal stratejide, ilgili kararın hangi kısmının hangi ölçütle inceleneceği açık olmalıdır. İltica başvurusunun reddedilme nedenini doğru okumak burada özellikle önemlidir.

Hangi hatalar PFR’de önem taşıyabilir?

Yanlış hukuki ölçütün uygulanması, önemli bir belgenin değerlendirilmemesi, kayıtlarla bağdaşmayan gerekçe veya kişinin kendisini savunmasını etkileyen usul sorunu bazı dosyalarda ileri sürülebilir. BIA’nın incelemesi gereken sınırları aşması da tartışma konusu olabilir. Ancak her hata kararın değişmesine yol açmaz. Mahkemenin o konuya bakabilmesi ve hatanın uygulanacak kurallar açısından önem taşıması gerekir. ^[1][10][17]

Karardaki bütün ret nedenleri neden okunmalı?

Bir ret kararı birden fazla bağımsız nedene dayanabilir. Yalnızca en kolay tartışılan noktayı değiştirmek, diğer neden yerinde duruyorsa sonucu değiştirmeyebilir. Bu yüzden avukat önce kararın mantığını ortaya çıkarır: Hangi talep hangi nedenle reddedilmiş? Gerekçeler birbirine mi bağlı, yoksa her biri tek başına sonucu taşıyor mu?

İltica, belirli ülkeye gönderilmeme ve CAT koruması da tek bir başlık altında eritilmemelidir. Koşulları ve ispat yükleri farklı olabilir. Dilekçe, hangi talep için hangi hatanın ileri sürüldüğünü ayrı açıklamalıdır. “İlticam reddedildi” ifadesinin arkasında farklı gerekçelere sahip birkaç ayrı karar bulunabilir. ^[18][20]

Tercüme, bildirim veya kendini savunma sorunu varsa ne yapılır?

Duruşmada tercüme sorunu yaşandığını düşünüyorsanız, neyin yanlış aktarıldığını somutlaştırmak önemlidir. Hangi soru veya cevap etkilenmiş? Sorun o sırada belirtilmiş mi? Kayıtta nasıl görünüyor? Karara etkisi açıklanabiliyor mu? Benzer şekilde önemli bir belgeyi sunma veya bir iddiaya cevap verme imkânının kaybı da ayrıntılarıyla anlatılmalıdır.

Hukuk metinlerinde adil usule ilişkin bu güvenceler için due process ifadesi kullanılabilir. Ancak zor veya rahatsız edici geçen her duruşma, kararın kaldırılmasını gerektiren ihlal değildir. Somut hata, kayıt ve hatanın sonucu nasıl etkilediği birlikte gösterilmelidir. Kişinin genel izlenimiyle mahkemede ileri sürülebilecek belgeli itiraz aynı şey değildir. ^[1][17]

PFR’de yeni belge ve tanık sunabilir miyim?

Genel kural, federal incelemenin önceki kararın dayandığı idari kayıt üzerinden yapılmasıdır. İdari kayıt; önceki işlemlerin belgelerini, kararlarını ve ilgili delilleri içeren resmî dosyadır. PFR, eksik hazırlanmış iltica dosyasını yeni tanıklar ve sonradan bulunan belgelerle en baştan kurmanın olağan yolu değildir. ^[1][17]

İki durum birbirinden ayrılır. Daha önce sunulan bir belgenin federal mahkemeye gönderilen kayıt içinde eksik kalması, kaydın tamamlanması veya düzeltilmesi konusu olabilir. Buna karşılık daha önce hiç sunulmamış bir belge veya karardan sonra yaşanmış yeni bir olay farklı değerlendirme gerektirir. FRAP 16’daki kayıt düzeltme imkânı, bütün dosyayı yeni delillerle yeniden kurma izni değildir. ^[17]

Yeni evlilik, çocuk veya ülke koşullarındaki değişiklik işe yarar mı?

Yeni gelişmeler önemli olabilir; ancak federal mahkemenin bunları ilk kez inceleyerek hemen iltica veya başka statü vereceği varsayılmamalıdır. Uygun dosyada idari makamdan dosyayı yeniden açması istenebilir. Bu başvuruya motion to reopen denir. Süre, başvuru sayısı sınırı ve istisnalar ayrıca değerlendirilir. ^[21][22]

Örneğin sonradan evlenmek veya başka bir göçmenlik başvurusu yapmak, mevcut sınır dışı kararını kendiliğinden kaldırmaz. Yeni başvurunun ne sağlayabileceği, kişinin hangi koşulları karşılaması gerektiği ve mevcut kararın önünde hangi engeller bulunduğu incelenir. Yeni bir imkânın değerlendirilmesiyle, uygulanabilir sınır dışı riskine karşı koruma sağlanması ayrı işler olabilir.

PFR ve dosyayı yeniden açma talebi birlikte yürütülebilir mi?

Bazı dosyalarda evet. Bir yandan mevcut kararın federal incelemesi istenirken, diğer yandan yeni olay veya uygun başka gerekçeyle idari yeniden açma talebi yapılabilir. Ancak yeniden açma ya da yeniden değerlendirme talebi, PFR için işleyen 30 günü genel olarak durdurmaz. Stone v. INS kararı bu ayrımı açıklayan temel kaynaklardan biridir. ^[9]

Yeniden açma talebi daha sonra reddedilirse, o yeni kararın federal incelemesi için de ayrı ve süresinde başvuru gerekebilir. İlk PFR’nin bulunması, sonradan çıkan bütün kararları otomatik olarak kapsamaz. Dosyaların birleştirilmesi veya federal incelemenin bir süre bekletilmesi ayrıca değerlendirilebilir. Hangi kararın hangi başvurunun içinde olduğu açık tutulmalıdır. ^[1][9]

Takipte üç ayrı soru sorulabilir: İlk sınır dışı kararına ilişkin federal süre korundu mu? Yeni delil veya gelişme için doğru idari başvuru yapıldı mı? Sınır dışı işlemini gerçekten durduran geçerli bir karar var mı? Bu sorulardan birine “Evet” denmesi diğer ikisinin cevabını belirlemez.

PFR açılınca sınır dışı işlemi durur mu?

Hayır. PFR’nin sunulması otomatik durdurma sağlamaz. İhtiyaç varsa federal mahkemeden ayrıca stay of removal istenir. Bu ifade, sınır dışı kararının uygulanmasını belirli kapsamda geçici olarak durdurma talebidir. Başvurunun yapılmasıyla mahkemenin bu talebi kabul etmesi birbirinden farklı aşamalardır. ^[1][11][12]

BIA aşamasında belirli durumlarda bulunan otomatik durdurma kuralları, federal mahkeme aşamasına aynen taşınmaz. Dosyayı yeniden açma veya kararı yeniden değerlendirme talebinin de her durumda otomatik koruma sağladığı varsayılmamalıdır. İstisnalar bulunabilir; ancak bunların belirli kişiye uygulanıp uygulanmadığı gerçek dosya ve geçerli kurallarla kontrol edilir. ^[13][22]

Mahkeme durdurma talebinde nelere bakar?

Nken v. Holder kararında açıklanan değerlendirme dört temel başlık içerir. Mahkeme yalnızca bir PFR’nin açılmış olmasına bakmaz. İtirazın gücü, beklenmeden işlem yapılırsa oluşacak zarar ve diğer ilgili menfaatler açıklanmalıdır. Aşağıdaki tablo, bu başlıkların dilekçede hangi sorulara dönüştüğünü gösterir. ^[12]

Hükümetin taraf olduğu dosyalarda son iki konu birlikte ele alınabilir. Geçici durdurma kararı verilse bile bu, PFR’nin esasının kazanıldığı anlamına gelmez. Mahkeme geçici koruma sırasında bir değerlendirme yapar; asıl itiraz hakkında daha sonra farklı bir sonuca varabilir. Bu iki kararın işlevi ayrı tutulmalıdır. ^[12]

Kısa süreli durdurma ile dava boyunca koruma aynı mı?

Mahkeme acil talebi incelemek için kısa süreli bir ara durdurma kararı verebilir. Buna administrative stay denebilir. Bu kararın amacı ve süresi, PFR sonuna kadar koruma sağlayan bir emirden farklı olabilir. “Mahkeme durdurdu” bilgisini aldığınızda hangi tarihe kadar, hangi işlem için ve hangi koşullarla koruma sağlandığını öğrenmek gerekir. ^[11][12]

ICE’e sunulan I-246 talebi de federal mahkemeden istenen stay ile aynı değildir. İlgili düzenleme, yalnızca I-246 başvurusu yapılmasının veya henüz cevap gelmemesinin sınır dışı işlemini geciktirmediğini açıklar. Başvuru alındısı ile verilmiş koruma kararı farklı belgelerdir. Hangi talebin nerede beklediği kadar, şu anda yürürlükte olan kararın ne olduğu da önemlidir. ^[14]

Durdurma kararı tahliye veya çalışma izni verir mi?

Kendi başına vermez. Stay of removal, sınır dışı kararının uygulanmasıyla ilgilidir. Kişinin gözaltında kalıp kalmayacağı ve çalışma izni ayrı kurallara bağlıdır. PFR ve stay devam ederken gözaltı konusunda habeas corpus değerlendirmesi gerekebilir. Her belgenin hangi sorunu çözdüğünü bilmek, bir alandaki korumayı başka bir hakla karıştırmayı önler. ^[11][24][27]

Petition for Review nasıl hazırlanır? Adım adım süreç

1. Hangi karara itiraz edileceği ve son gün belirlenir

Kararın yalnızca ilk sayfası değil, bütün metni görülmelidir. Önceki göçmenlik hâkimi ve BIA kararları, varsa DHS’nin doğrudan verdiği kararlar ve bildirim kayıtları birlikte incelenir. Özellikle sınırlı koruma incelemesi süren dosyalarda son günün yanlış karara göre hesaplanmaması gerekir. Birden fazla karar varsa her birinin tarihini ayrı yazmak yararlıdır. ^[3][29]

Aynı anda kişinin gözaltında olup olmadığı ve yakın sınır dışı riski bulunup bulunmadığı anlaşılmalıdır. Başvuru süresinin henüz dolmamış olması, o süre boyunca kişinin otomatik olarak korunacağı anlamına gelmez. Son gün takibi ve acil koruma ihtiyacı birlikte ele alınır. ^[1]

2. Başvuracak kişiler, mahkeme ve temsil kapsamı netleştirilir

FRAP 15, inceleme isteyen kişilerin ve hedef kararın doğru tanımlanmasını ister. Aile dosyasında sadece ana başvuru sahibinin adını yazmak, eş ve çocukların durumunun da otomatik olarak korunduğunu göstermeyebilir. Hangi kişinin hangi kararda yer aldığı ve dilekçede nasıl gösterileceği kontrol edilmelidir. ^[2]

Federal mahkemede avukatlık yapmaya ve elektronik dosyalamaya ilişkin kurallar da uygulanır. USCIS veya göçmenlik mahkemesi önünde temsilin bulunması, federal PFR’nin sözleşmeye dahil olduğu anlamına gelmez. Avukatın üstleneceği işler ve başvuru takibini kimin yapacağı açıkça belirlenmelidir. ^[16]

3. İlk başvuru sunulur; ayrıntılı dilekçe ayrıca hazırlanır

İlk PFR, mahkemeden hangi kararın incelenmesinin istendiğini bildirir. Daha sonra sunulan ayrıntılı hukuki dilekçeye opening brief denir. Bunlar aynı belge değildir. İlk başvurunun daha kısa olması, önemsiz olduğu anlamına gelmez. Doğru kişiler, doğru karar, doğru mahkeme ve zamanında sunum bu aşamada temel önemdedir. ^[2][16]

Ayrıntılı dilekçeyi tamamlamak için beklerken ilk başvuru süresi kaçırılmamalıdır. Buna karşılık ilk başvuru yapıldıktan sonra da iş bitmez. Mahkemenin sonraki belge ve açıklama takvimi izlenmelidir. Bir dosya numarası alınması, bundan sonraki bütün yükümlülüklerin yerine getirildiği anlamına gelmez.

4. Mahkeme harcı ve varsa muafiyet talebi ele alınır

Kaynak kontrol tarihindeki tarife uyarınca, doğrudan federal temyiz mahkemesine sunulan bu tür PFR’nin harcı 600 ABD dolarıdır. Bazı rehberlerde görülen 605 dolar, federal bölge mahkemesinden yapılan başka bir temyiz işlemiyle ilgilidir. Ninth Circuit’in resmî rehberi bu iki işlemi ayırır. Ödeme öncesinde güncel tarife kontrol edilmelidir. ^[15][16]

Maddi koşulları yetersiz kişiler için in forma pauperis, yani harç ödemeden ilerleme talebi değerlendirilebilir. Mahkeme harcıyla avukatlık ücreti farklıdır. Ödeme veya muafiyet belgeleri hazırlanırken başvurunun son gününün korunması da ayrıca önem taşır. Harç konusunun çözülmesi bütün hukuki hazırlığın tamamlandığını göstermez. ^[16]

5. Mahkemeye gönderilen resmî kayıt kontrol edilir

Federal inceleme önceki idari dosyaya dayandığından, mahkemeye hangi belgelerin gönderildiği önemlidir. Müvekkilin elindeki klasörle resmî kayıt seti her zaman aynı görünmeyebilir. Önceden sunulmuş önemli bir belgenin eksik veya yanlış aktarılmış olması halinde, uygun düzeltme işlemi değerlendirilebilir. ^[17]

Bir kişinin anlatımı ilk görüşmede, yazılı beyanında ve duruşma tutanağında farklı biçimde yer alabilir. Dilekçede bu farklılıkların gerçekten ne olduğu ve ret kararının bunlara nasıl dayandığı açıklanır. Daha önce dosyaya hiç girmemiş bir olay, sanki idari aşamada ispatlanmış gibi sunulmamalıdır.

6. Ayrıntılı hukuki dilekçeler hazırlanır

Opening brief; dosyanın geçmişini, mahkemenin hangi konuyu inceleyebileceğini, kullanılacak inceleme ölçütünü, ileri sürülen hataları ve istenen sonucu bir araya getirir. Hükümetin cevabından sonra uygun bir yanıt dilekçesi sunulabilir. Buna reply denir. Her aşamada kanuni süreler ve mahkemenin verdiği takvim takip edilir. ^[1][16]

İyi hazırlanmış bir federal dilekçe, önceki dilekçenin daha uzun kopyası değildir. BIA’nın gerçekte ne söylediğini doğru aktarır, sonucu etkileyen bağımsız ret nedenlerini ele alır ve iddiaları kayıt sayfalarına bağlar. Önemli olan yalnızca çok sayıda karar ismi yazmak değil, bu kaynakların dosyadaki hatayı neden gösterdiğini açıklamaktır.

7. Karar ve sonraki işlemler izlenir

Her PFR dosyasında sözlü duruşma yapılması garanti değildir. Mahkeme yazılı kayıt üzerinden karar verebilir veya ek açıklama isteyebilir. Sözlü duruşma yapılırsa bu da genellikle kişinin iltica hikâyesini yeniden anlattığı tanıklık duruşması değil, hukuki görüşlerin sunulduğu aşamadır. ^[16]

Kararın açıklanmasının ardından başka süre ve belgeler önem taşıyabilir. Mandate, temyiz kararının ilgili sürece aktarılması ve uygulanması bakımından önemli resmî belgedir; kararın açıklandığı gün düzenlenmesi gerekmez. Yeniden inceleme taleplerinin ve mevcut durdurma emirlerinin etkisi de izlenir. “Temyiz bitti” bilgisi, hangi korumanın ne zamana kadar sürdüğünü tek başına açıklamaz. ^[25][28]

PFR kazanılırsa hemen iltica veya green card alınır mı?

Her zaman değil. Federal mahkeme kararı kaldırıp dosyayı yeniden değerlendirilmek üzere BIA’ya veya ilgili idari aşamaya gönderebilir. Buna remand denir. Bu önemli bir kazanım olabilir; fakat her durumda doğrudan iltica, green card veya başka statü onayı değildir. Sonraki makamın hangi konuyu yeniden ele alacağı, federal kararın içeriğine bağlıdır. ^[10][19]

Federal mahkemede olumlu karar almak önemli olsa da dosya yeniden idari aşamaya döndüğünde ek işlem gerekebilir. Yeni açıklama, belge veya karar süreci gündeme gelebilir. Temsil anlaşmasının bu aşamayı kapsayıp kapsamadığı baştan bilinmelidir. Federal kazanımla sonraki başvurunun tamamlanması aynı iş olmayabilir.

PFR reddedilirse başka başvuru yapılabilir mi?

Kararın niteliğine göre aynı hâkim heyetinden yeniden inceleme, daha geniş hâkim katılımıyla inceleme veya Supreme Court’a başvuru değerlendirilebilir. Bunlar sırasıyla panel rehearing, en banc rehearing ve certiorari gibi isimlerle anılır. Ayrı bir uygun idari yol da bulunabilir. Ancak her birinin kendi koşulları ve süreleri vardır; otomatik ikinci inceleme veya başarı garantisi değildir. ^[25][28]

Kararın içeriğini incelemeden hangi seçeneğin anlamlı olduğu söylenemez. İddiaların esastan reddedilmesiyle başvurunun geç verilmesi nedeniyle sona ermesi farklıdır. Aynı gerekçeyi hiçbir yeni hukuki açıklama olmadan tekrar etmek, kendiliğinden yeniden inceleme hakkı yaratmaz. Mevcut sınır dışı korumasının devam edip etmediği de ayrıca kontrol edilmelidir.

PFR devam ederken çalışma izni yenilenebilir mi?

Herkes için tek bir “Evet” veya “Hayır” cevabı doğru değildir. PFR’nin kendisi çalışma izni vermez. Bununla birlikte ilticaya dayalı bazı çalışma izinlerinde, 8 C.F.R. § 208.7 adlı düzenleme idari veya yargısal inceleme sırasında yenilemeye ilişkin hükümler içerir. Bu nedenle BIA reddinden sonra hiçbir durumda yenileme yapılamayacağı da söylenemez. ^[24]

Çalışma izni kartına belgelerde EAD denir. Kişinin başvuru kategorisi, incelemenin gerçekten devam edip etmediği, kartın süresi ve yenileme için gereken belgeler birlikte kontrol edilir. Yenileme talebinde bulunabilmek, süresi dolmuş kartın otomatik uzadığı anlamına gelmez. I-765 alındı belgesinin bulunması da her durumda tek başına çalışma yetkisi göstermez. ^[24]

PFR dosya numarası ve son mahkeme kayıtları bu değerlendirmede önemli olabilir. Ancak “Temyizdeyim, o halde çalışabilirim” şeklindeki genel çıkarım yeterli değildir. Federal itirazın takibiyle çalışma hakkının kontrolü ayrı yapılmalıdır. İşe başlama veya devam etme kararı, mevcut izin ve kişiye uygulanan kurallar görülerek verilmelidir.

Gönüllü ayrılma kararı varsa PFR’nin etkisi değişir mi?

Evet. Voluntary departure, belirli koşullarla verilen gönüllü ayrılma iznidir. 8 C.F.R. § 1240.26(i), PFR sunulmasının bu izin üzerinde önemli sonuçlar doğurabileceğini düzenler. Genel çerçevede federal başvuru, gönüllü ayrılma iznini sona erdirip alternatif sınır dışı kararını devreye sokabilir. Düzenlemenin özel koşulları ve istisnaları ayrıca incelenmelidir. ^[23]

Bu nedenle “Gönüllü ayrılma sürem aynen devam etsin, bir yandan da PFR ile bekleyeyim” varsayımı güvenli değildir. Federal inceleme, ayrılma planı ve gelecekteki göçmenlik başvuruları birlikte değerlendirilmelidir. PFR’nin bu süreyi otomatik uzattığı düşüncesiyle hareket edilmemelidir. Kararın tam metni bu konuda da önem taşır.

Gerçek mahkeme kararlarından çıkarılabilecek dersler

Aşağıdaki örnekler kamuya açık mahkeme kararlarıdır; büromuzun müvekkil sonuçları olarak sunulmamaktadır. Amaç, federal başvuruda yalnızca yaşanan olayın değil, süre ve başvuru yöntemi gibi konuların da sonucu etkileyebildiğini göstermektir. Karar isimlerini ezberlemekten çok, kendi dosyanızda hangi soruyu sormanız gerektiğini anlamak yararlıdır.

Riley: Son karardan hemen sonra başvurmak her zaman yeterli olmayabilir

Riley, sınırlı koruma incelemesindeki BIA kararından üç gün sonra PFR sundu. Buna rağmen daha önce verilmiş nihai idari sınır dışı kararı ve onun başlattığı süre tartışmanın merkezindeydi. Bu örnek, “Son yazıya çok hızlı itiraz ettik” açıklamasının her dosyada süre sorununu çözmediğini gösterir. Hız kadar hangi karara karşı başvurulduğu da önemlidir. ^[3]

Santos-Zacaria: Her durumda aynı kuruma yeniden başvurmak gerekmeyebilir

Bu dosyada BIA’nın kendi inceleme sınırlarını aşarak olaylar hakkında tespit yaptığı ileri sürülüyordu. Supreme Court, kanunen hak olarak bulunmayan ek bir yeniden değerlendirme yolunun her durumda zorunlu tutulamayacağını açıkladı. Ders, bütün idari itirazların gereksiz olduğu değildir. Hangi sorunun hangi aşamada ortaya çıktığına göre doğru başvuru sırasının değişebileceğidir. ^[10]

Urias-Orellana: Anlatımın güvenilir bulunması, ilticanın bütün koşullarını karşılamak değildir

Bu dosyada hâkim kişinin anlatımını güvenilir bulmuş, ancak hukuki koruma koşullarının karşılanmadığı sonucuna varmıştı. Supreme Court, tartışılan zulüm değerlendirmesinde substantial-evidence ölçütünün uygulanacağını doğruladı. “Hâkim bana inandı, federalde kesin kazanırım” düşüncesi bu nedenle eksik kalabilir. Olaylara inanılmasıyla bu olayların kanundaki bütün şartları karşılaması ayrı konulardır. ^[18]

Ret ve itiraz süreciyle ilgili sıkça sorulan sorular

Ret kararından sonra nereye başvuracağınızı, çalışma izninizin durumunu veya mevcut itirazınızın ne sağladığını merak edebilirsiniz. Bu soruların yanıtlarını aşağıda ayrı ayrı bulabilirsiniz.

“İlticam reddedildi; şimdi hangi makama başvuracağız?”

Önce ret kararını kimin verdiğine bakılır. USCIS aşamasındaki işlem, göçmenlik hâkiminin kararı ve BIA’nın ret kararı aynı yolun aynı başlangıcı değildir. Kararın başlığı, tarihi ve sonucu görülmeden “Doğrudan federal mahkemeye gidin” demek doğru olmaz. Olağan sürecin hangi aşamasında bulunduğunuz belirlenmelidir.

Görüşmeye hazırlanırken yalnızca ret haberini değil, kararın tamamını paylaşın. Birden fazla aile üyesi varsa her kişi için hangi kararın bulunduğunu da belirtin. Böylece bir başvurunun adının başka bir işlemle karıştırılması ve yanlış son gün üzerinden plan yapılması riski azaltılabilir.

“Federal temyizde dosyam var; bu yeni bir iltica başvurusu mu?”

Genellikle hayır. Federal temyiz, önceki kararın incelemesidir; yeni bir iltica başvurusu veya kendiliğinden göçmenlik statüsü sağlayan dosya değildir. Aynı kişinin aile temelli başka bir başvurusu bulunabilir. Ancak o başvurunun koşulları, PFR’nin işlevi ve mevcut sınır dışı riski ayrı değerlendirilir.

Örneğin aile başvurusunun alındı belgesi ile federal mahkemenin dosya numarası iki ayrı işlemi gösterir. Hangisinin hangi sonucu sağlayabileceği ve birbirini nasıl etkilediği açıklanmalıdır. Bir belgenin varlığından, diğer dosyada koruma veya onay sağlandığı sonucu çıkarılmamalıdır.

“Dosyayı yeniden açma talebim reddedildi; bütün seçenekler bitti mi?”

Bu soruya kararlar görülmeden tek cevap verilemez. Yeni reddin tarihi, ilk sınır dışı kararı, daha önce PFR bulunup bulunmadığı ve reddin gerekçesi incelenir. Yeniden açma talebinin varlığı, ilk karara ilişkin federal sürenin korunmuş olduğu anlamına gelmez. Yeni karar için ayrı başvuru gerekip gerekmediği de değerlendirilmelidir.

Bu durumda “İlk karar”, “Yeniden açma başvurusu” ve “Yeniden açma reddi” için ayrı tarihler yazmak yararlıdır. Federal dosya varsa numarası ve son kararları da eklenir. Böylece farklı işlemlerin tek bir uzun bekleyiş gibi anlatılması yerine, hangi karara karşı hangi yolun açık olabileceği anlaşılır.

“Temyiz sürüyorsa çalışma iznim ve sınır dışı korumam da sürer mi?”

Bunları birlikte varsaymak doğru değildir. Çalışma izni, göçmenlik statüsü, federal inceleme ve sınır dışını durduran mahkeme kararı farklı şeylerdir. Mevcut EAD kartı, yenileme başvurusu, federal dosya ve varsa stay emri ayrı kontrol edilir. Bir alandaki devamlılık, diğer alanda otomatik hak yaratmaz.

Takip için dört bilgiyi ayrı tutabilirsiniz: Hangi itiraz bekliyor? Çalışma yetkisini hangi belge ve kural sağlıyor? Geçerli durdurma kararı var mı? Bir sonraki tarih nedir? Kısa bir “Temyizdeyiz” açıklaması bu soruların hepsini cevaplamaz. Belgelerin ayrı incelenmesi, birbirinden farklı hukuki sonuçların daha anlaşılır yönetilmesine yardımcı olur.

Benzer görünen başka bir dosyanın ne kadar sürdüğü veya nasıl sonuçlandığı, bu soruların yerini tutmaz. Mahkeme bölgesi, ret gerekçesi, sunulan talepler ve karar tarihleri farklı olabilir. Bu nedenle burada belirli bir başarı oranı ya da herkes için geçerli sonuç süresi verilmemektedir.

PFR ne kadar sürer ve masraflar nasıl planlanır?

İlk başvurunun 30 günlük süresiyle mahkemenin dosyayı sonuçlandırma süresi farklıdır. Otuz gün içinde başvurmak, otuz günde karar verileceği anlamına gelmez. Acil durdurma talebi daha önce ele alınabilir; resmî kayıt, ayrıntılı dilekçeler, olası duruşma ve esas karar ise ayrı aşamalardır. ^[1][11][16]

Bütün mahkemeler ve bütün dosya türleri için geçerli tek bir sonuç süresi vermek doğru olmaz. “Kesin şu kadar ay sürer” ifadesi yerine dosyanın mevcut takvimi izlenmelidir. Mahkeme hangi belgeyi istedi, hangi tarihe kadar istedi ve hangi başvuru henüz karara bağlanmadı? Bu sorular bekleyişi somut aşamalara ayırır.

Maliyet planı yalnızca 600 dolarlık mahkeme harcından oluşmaz. İlk başvuru, acil durdurma talebi ve ayrıntılı esas dilekçesi aynı hizmet kapsamında olmayabilir. Hükümetin cevabına yanıt, sözlü duruşma ve yeniden inceleme için de ek ücret gerekebilir. Dosya geri gönderildiğinde sonraki temsilin kapsama dahil olup olmadığı ayrıca konuşulmalıdır. Tercüme ve başka başvuruların masrafları da açıklanmalıdır. Başka bir kişinin ödediği tutar, farklı kapsamlı dosya için güvenilir fiyat ölçüsü değildir.

Avukatla görüşmeden önce hangi belgeleri hazırlayabilirsiniz?

En yararlı hazırlık, kararları ve tarihleri düzenlemektir. Bütün kayıtların elinizde olmaması görüşmeyi gereksiz yere geciktirmemelidir. Özellikle yeni karar ve son gün bilgisi erken paylaşılmalıdır. Eksik dosya kopyalarının tamamlanmasıyla başvuru süresinin korunması, birbirinin yerine geçen değil birlikte planlanan işlerdir. ^[2][3][17]

Belgeleri tarih sırasına koymak ve her dosyanın numarasını ayrı yazmak yardımcı olabilir. Aynı kişinin birden fazla kurumda başvurusu varsa her numaranın hangi işleme ait olduğu belirtilmelidir. Eksik bilgiyi tahmin ederek doldurmak yerine, bilinmediğini açıkça söylemek daha sağlıklıdır.

Petition for Review hakkında diğer sık sorulan sorular

1. Göçmenlik hâkimi ilticamı reddetti; hemen PFR açabilir miyim?

Olağan süreçte önce BIA’ya yapılabilecek idari itiraz ve kararın nihai olup olmadığı değerlendirilir. Her hâkim reddi, aynı gün federal PFR aşamasına geçildiği anlamına gelmez. Özel işlemlerde farklı nihai kararlar bulunabilir. Kararın hangi makamdan geldiği ve dosyanın hangi yolu izlediği görülmelidir. ^[1][3][4]

2. BIA’ya itiraz ettim; federal dava da açılmış sayılır mı?

Hayır. BIA idari itiraz makamıdır. PFR başka bir mahkemeye, başka kurallarla sunulur. BIA’dan gelen alındı veya dosya numarası, federal başvurunun yapıldığını göstermez. Her işlem için başvuru kopyası, ilgili kurum ve dosya numarası ayrı bilinmelidir. ^[4][16]

3. PFR sürem dolmadan sınır dışı edilebilir miyim?

Başvuru için sürenin devam etmesi tek başına otomatik koruma sağlamaz. Sınır dışı kararı uygulanabilir durumdaysa ve başka koruma yoksa risk ayrıca değerlendirilir. Bu nedenle acil durum kontrolü son güne bırakılmamalıdır. Başvuru takvimiyle geçerli durdurma kararının varlığı farklı konulardır. ^[1][12]

4. PFR açtım; ayrıca durdurma talebi gerekir mi?

Sınır dışını durdurmaya ihtiyaç varsa, başka geçerli koruma bulunup bulunmadığına bakılarak ayrı stay talebi değerlendirilebilir. PFR’nin sunulması, bu talebin yapılmış veya kabul edilmiş olduğu anlamına gelmez. Hangi emrin gerçekten yürürlükte olduğu ve neyi kapsadığı öğrenilmelidir. ^[1][11]

5. Otuz günü kaçırdım; Riley kararına dayanabilir miyim?

Riley süreyi önemsiz hale getirmedi. Gecikme varsa bildirim, dosyanın koşulları ve ilgili bölgedeki hukuk incelenmelidir. Sonradan istisna elde edileceği güvencesiyle hareket edilmemelidir. Gecikmenin mazur görülmesi her dosyada mümkün değildir; ilk son günü korumak temel önceliktir. ^[3][8]

6. Belirli ülkeye gönderilmeme incelemem bitmedi; beklemeli miyim?

Her dosyada beklemek doğru değildir. Withholding-only denen bu sınırlı inceleme sürerken, daha önceki nihai karar PFR süresini başlatmış olabilir. Riley nedeniyle doğru kararın belirlenmesi özellikle önemlidir. Zamanında başvuru ve gerekirse federal dosyanın bekletilmesi seçenekleri erken değerlendirilmelidir. ^[3]

7. Yeniden açma talebi PFR süresini durdurur mu?

Genel olarak durdurmaz. İdari makamdan dosyayı yeniden açmasını istemek ile federal mahkemede mevcut kararı inceletmek ayrı yollardır. Yeniden açma talebi sonradan reddedilirse o karar için de ayrı ve süresinde PFR gerekebilir. İlk kararın süresinin korunup korunmadığı ayrıca kontrol edilmelidir. ^[9][22]

8. Yeni delilleri federal mahkemeye gönderebilir miyim?

Esas inceleme genel olarak önceki idari kayıt üzerinden yapılır. Önceden sunulmuş bir belgenin kayıtta eksik olmasıyla yeni bir delilin ilk kez sunulması farklıdır. Yeni olay veya belgeler için uygun bir yeniden açma yolu bulunup bulunmadığı incelenebilir. Kayıt düzeltme imkânı sınırsız yeni delil sunma hakkı değildir. ^[17][21]

9. Federal hâkim iltica hikâyemi yeniden dinler mi?

Genellikle yeni bir tanıklık duruşması yapılmaz. İnceleme çoğunlukla kayıt ve hukuki dilekçelere dayanır. Sözlü argüman aşaması olsa bile bu, kişinin iltica hikâyesini en baştan anlattığı duruşmayla aynı değildir. Hangi işlem için duruşma yapıldığı ve kimden ne beklendiği ayrıca açıklanmalıdır. ^[16][17]

10. ABD vatandaşıyla evlenmek PFR’yi kazandırır mı?

Otomatik olarak kazandırmaz. Yeni evlilik, önceki kararın hukuka aykırı olduğunu kendiliğinden göstermez. Evliliğin ayrı bir başvuruya veya yeniden açma talebine etkisi olabilir; ancak bunun koşulları ve engelleri değerlendirilir. Yeni aile başvurusu ile mevcut federal itirazın amaçları ayrı tutulmalıdır. ^[17][21][22]

11. PFR boyunca çalışma iznim devam eder mi?

Kategoriden bağımsız otomatik devamlılık varsayılmamalıdır. İlticaya dayalı bazı izinlerde yargısal inceleme sırasında yenileme mümkün olabilir. Ancak kartın geçerliliği, yenileme başvurusu ve fiilî çalışma hakkı ayrı kontrol edilir. Federal dosyanın açık olması her durumda tek başına yeterli değildir. ^[24]

12. PFR devam ederken ICE beni gözaltına alabilir mi?

PFR veya sınır dışını durduran emir, kendi başına gözaltından bağışıklık sağlamaz. ICE’in gözaltı dayanağı ve bunun hukuka uygunluğu ayrıca incelenir. Uygun durumda habeas corpus ayrı bir federal yol olabilir. Sınır dışını durdurma ile gözaltından çıkma farklı sonuçlardır. ^[1][27]

13. Mahkeme stay verdi; ilticayı kazanmış mı oldum?

Hayır. Stay geçici korumaya ilişkindir. Esas PFR hakkında daha sonra farklı karar verilebilir. Geçici emrin süresi, koşulları ve hangi işlemi durdurduğu izlenmelidir. Olumlu bir ara karar, bütün göçmenlik sürecinin olumlu sonuçlandığı anlamına gelmez. ^[11][12]

14. PFR kazanılırsa hemen green card alabilir miyim?

Genel olarak böyle bir sonuç çıkarılamaz. Kazanım, dosyanın yeniden incelenmek üzere geri gönderilmesi olabilir. Green card veya başka statü için ayrı koşullar ve işlemler bulunur. Federal kararın tam olarak neyi değiştirdiği ve sonraki makamdan hangi işlemin beklendiği anlaşılmalıdır. ^[10][19]

15. PFR harcı 600 dolar mı, 605 dolar mı?

Bu rehberin kaynak kontrol tarihinde, burada anlatılan PFR başvurusu için mahkeme harcı 600 dolardır. Bazı rehberlerde görülen 605 dolarlık tutar, başka bir temyiz işlemiyle ilgilidir. Ödeme yapılmadan önce ilgili mahkemenin güncel tarifesi kontrol edilmelidir. Avukatlık hizmetinin ücreti bu harçtan ayrıdır. ^[15][16]

16. Aile üyelerimin hepsi aynı PFR ile korunur mu?

Otomatik olarak varsayılmamalıdır. Kimlerin hangi kararda yer aldığı ve başvuruda nasıl adlandırıldığı kontrol edilir. Yalnızca bir kişinin adına açılmış dosyanın bütün eş ve çocukları kapsadığı söylenemez. FRAP 15’in başvuru sahiplerini ve hedef kararı tanımlama kuralları önemlidir. ^[2]

17. BIA avukatım PFR’yi de otomatik olarak açar mı?

Bunu varsaymamak gerekir. Federal temsil ayrı kapsam ve işlemler gerektirebilir. Kimin son günü takip ettiği, başvurunun sözleşmeye dahil olup olmadığı ve gerçekten sunulup sunulmadığı yazılı biçimde netleştirilmelidir. Sunulduysa federal dosya numarası öğrenilebilir. Önceki temsilin bulunması tek başına yeterli değildir. ^[16]

18. Ülkeden çıkarılırsam PFR her durumda sona erer mi?

Her dosyada otomatik sona erdiği söylenemez. Devam eden uyuşmazlık, istenen çözüm ve ilgili hukuk değerlendirilir. Ancak incelemenin sürmesi veya kazanılması da kendiliğinden ABD’ye yeniden giriş izni sağlamaz. Federal kararın neyi değiştirdiği ve sonrasında hangi ayrı işlemlerin gerektiği incelenmelidir. ^[1][12]

19. PFR açınca gönüllü ayrılma sürem uzar mı?

Genel yaklaşım bu değildir. § 1240.26(i) kapsamında PFR, gönüllü ayrılma iznini sona erdirme dahil önemli sonuçlar doğurabilir. Düzenlemenin koşulları ve istisnaları ayrılma planı yapılmadan önce değerlendirilmelidir. Federal başvurunun ek süre kazandıracağı varsayımıyla hareket edilmemelidir. ^[23]

20. Yeniden inceleme istersem sınır dışı işlemi otomatik durur mu?

Yeniden inceleme talebinin kararın uygulanmasına ve mevcut stay’e etkisi ayrıca kontrol edilir. Bir talebin sunulması, bütün korumaların süresiz devam ettiği anlamına gelmez. Mandate ve yürürlükteki mahkeme emirleri izlenmelidir. Hangi korumanın ne zamana kadar geçerli olduğu gerçek dosyadan öğrenilmelidir. ^[25][28]

Önemli olan doğru karara, doğru gerekçeyle ve zamanında başvurmaktır

Petition for Review, uygun dosyalarda göçmenlik kararının bağımsız federal yargı tarafından incelenmesini sağlayabilir. Bu yol, iltica başvurusunu en baştan tekrar etmek veya yalnızca zaman kazanmak için düşünülmemelidir. Kararın hangi hatayı içerdiği, federal mahkemenin o hatayı inceleyip inceleyemeyeceği ve başvurunun süresinde yapılıp yapılmadığı birlikte önem taşır.

Yeni bir göçmenlik hâkimi, BIA veya ilgili DHS kararı aldıysanız, tam karar ve tarihleriyle Clinch Law Firm ile federal inceleme seçeneklerini görüşebilirsiniz. Gözaltı sorunu da varsa Habeas Corpus rehberi ayrı yolun ne işe yaradığını açıklar. Bekleyen kurum işlemleri için kullanılan Mandamus davası ise başka bir konudur; bu rehberdeki federal itirazla karıştırılmamalıdır.

İletişim kurulması veya belge gönderilmesi, PFR’nin veya acil stay talebinin mahkemeye sunulduğu anlamına gelmez. Bu yazı genel bilgi verir; kişiye özel hukuki görüş, federal temsil taahhüdü veya sonuç garantisi değildir. Son günler, güncel mahkeme kararları ve özellikle özel sınır dışı süreçleri, kişinin dosyası üzerinden ayrıca değerlendirilmelidir.

Hukuki kaynaklar

Metindeki numaralar aşağıdaki kaynaklara bağlıdır. Kaynak başlıklarına tıklayarak dayanak metne ulaşabilirsiniz. Kaynak kontrol tarihi: 6 Eylül 2026.

Kanunlar, mahkeme kararları ve resmî rehberler

[1] 8 U.S.C. § 1252 — Judicial review of orders of removal
Özellikle (a)(2), (a)(5), (b)(1)–(6), (d), (e).

[2] Federal Rule of Appellate Procedure 15 — Review of an Agency Order
İlk petition, başvuru sahipleri, hedef karar ve sunum.

[3] Riley v. Bondi, 606 U.S. 259 (2025)
26 Haziran 2025; nihai karar, withholding-only ve nonjurisdictional 30 günlük süre. Çoğunluk görüşü esas alınmıştır.

[4] EOIR — Appeal an Immigration Judge’s Decision
İdari itiraz makamı ve BIA başvuru süreci.

[5] EOIR Policy Memorandum PM 26-02 (13 Mart 2026)
On günlük değişikliğin ilgili kısmının kaldırılması ve geçerli otuz günlük BIA süresi.

[6] Federal Rule of Appellate Procedure 26 — Computing and Extending Time
Gün hesabı ve süre uzatmanın sınırları.

[7] Federal Rule of Appellate Procedure 25 — Filing and Service
Teslim, elektronik sunum ve kurumda tutulan kişiler için özel gönderim koşulları.

[8] Saravia Martinez v. Blanche, No. 25-60400 (5th Cir., 3 Ağustos 2026)
Somut dosyada equitable tolling reddi. Kısa ortak hüküm, concurrence ve dissent birbirinden ayrılmıştır.

[9] Stone v. INS, 514 U.S. 386 (1995)
Yeniden değerlendirme talebi ile PFR süresinin ayrılığı. Eski jurisdictional nitelemesi için Riley ayrıca okunmalıdır.

[10] Santos-Zacaria v. Garland, 598 U.S. 411 (2023)
İdari yolların tüketilmesi ve discretionary reconsideration ayrımı.

[11] Federal Rule of Appellate Procedure 18 — Stay Pending Review
Federal idari karar incelemesinde geçici durdurma usulü.

[12] Nken v. Holder, 556 U.S. 418 (2009)
Stay ölçütleri ve esas inceleme ile durdurmanın ayrılığı.

[13] 8 C.F.R. § 1003.6 — Stay of execution of decision
Özellikle (a) ve (b): idari itiraz aşamasındaki durdurma ve istisnalar.

[14] 8 C.F.R. § 241.6 — Administrative stay of removal
I-246 talebi; başvurunun kendisinin sınır dışını durdurmaması.

[15] U.S. Courts — Court of Appeals Miscellaneous Fee Schedule
Federal temyiz mahkemesinde review dosyalama harcı.

[16] Ninth Circuit — Filing for People Without an Attorney
2 Eylül 2026 güncellemeli resmî rehber; PFR 600 dolar / notice of appeal 605 dolar ayrımı ve form bilgisi.

[17] Federal Rule of Appellate Procedure 16 — The Record on Review
İdari kaydın kapsamı ve kayıttaki eksikliklerin düzeltilmesi.

[18] Urias-Orellana v. Bondi, No. 24-777 (4 Mart 2026)
Persecution değerlendirmesinde substantial-evidence ölçütü.

[19] Wilkinson v. Garland, 601 U.S. 209 (2024)
Belirli hardship değerlendirmesinin karma hukuk ve olgu sorusu olarak incelenebilirliği.

[20] Nasrallah v. Barr, 590 U.S. 573 (2020)
CAT kararı, ceza bağlantılı denetim sınırlamaları ve maddi bulguların incelenmesi.

[21] 8 U.S.C. § 1229a(c)(6)–(7) — Reconsideration ve reopening
Süre, sayı ve istisna hükümleri.

[22] 8 C.F.R. § 1003.2 — BIA önünde reopening ve reconsideration
Yeni delil, süre, istisnalar ve durdurma ilişkisi.

[23] 8 C.F.R. § 1240.26(i) — Voluntary departure ve judicial review
PFR’nin gönüllü ayrılma üzerindeki etkisi ve özel koşullar.

[24] 8 C.F.R. § 208.7 — Employment authorization
Özellikle (b): idari/yargısal inceleme sırasında iltica temelli çalışma izni yenilemesi.

[25] Federal Rule of Appellate Procedure 41 — Mandate
Kararın uygulanması, mandate ve stay ilişkisi.

[26] DHS v. Thuraissigiam, 591 U.S. 103 (2020)
Expedited removal için sınırlı denetim çerçevesi.

[27] 28 U.S.C. § 2241 — Federal habeas yetkisi
Gözetimin denetimi, PFR’den ayrı hukuki yol.

[28] Federal Rule of Appellate Procedure 40 — Panel Rehearing; En Banc Determination
Federal temyiz mahkemesi kararından sonraki inceleme talepleri; yerel kurallar ayrıca uygulanır.

[29] 8 U.S.C. § 1101(a)(47) — Order of deportation ve nihailik
Nihai karar tanımı; Riley ile birlikte okunmalıdır.